ala-alang hindi mapapagod

Banayad na alon ng ilog
Sa araw na walang hudyat
Animo’y kaibigan
Sa buhay – kapwa, bato at halaman
Humahagod, humuhuni
Nakikiniig sa lupa


Sinong nag-akalang
Darating ang daluyong na aanod
Sa mga pangarap,
Sa kakarampot na yamang pundar
Sa simpleng ayos ng buhay
Sa payapang paghimlay


Kasabay ng pagpatak ng ulan
Ang pag-agas ng mga luha,
Ang pagharap sa hamon
na mangibabaw ang lakas ng loob at isip,
Ang pagdaig sa takot,
Ang pag-akap sa pananalig


Pikit matang idinaos
Namingi sa kalam ng tiyan,
Namanhid sa panginginig ng tuhod


Lumipas na ang daluyong


Subalit
Sa bawat hudyat muli’t muling maghahanda
Sa bawat badya, muli’t muling maghahanda
Sa bawat signos, muli’t muling maghahanda


Lumipas na ang daluyong

Ngunit hindi ang takot
May iba nang mukha ang panaginip
Nagsugat ang iniwan ng bangungot



Sinong makakalimot?