biro...
madalas kong sabihing mapagbiro ang buhay
kung minsan, nakakasugat
madalas, humupa na ang tawanan
bago ko maintindihan
akala ko, natuto na ako
nauuna pa akong tumawa, habang
nabibingi
sa alingawngaw ng hagupit
na lumalatay
sa tiwala, sa pag-asa
dumating kang may bitbit
istoryang hindi ko pa nababasa
naisip ko na nga,
baka panandaliang biro na naman ito
pero
ginusto kong makinig
siguro
gusto ko ulit matawa
siguro, pikit mata
gusto ko ulit maniwala
paalis ka na ba?
tapos na ba ang kwento mo?
pasensiya ka na
mali ako
akala ko, handa ako
kung bago ka umalis, makikita mong
umiiyak ako
huwag kang magtataka
siguro, ikaw ang kwentong
ayaw kong matapos
siguro
ikaw ang biro
na gusto kong makasama
kahit pa masakit
kahit pa...
I always say life is but a big joke
ReplyDeleteSometimes it wounds
Often, laughters have waned
Long before I understood
And I thought I have learned,
Learned to laugh with them
Though deaf
Of echoes that left
Scars on trust, hope..
You came with your story
A joke I never heard
I knew it would be
Lasting a few
Precious moments
But
Maybe I wanted to
Listen, maybe I wanted to laugh
Again
Eyes closed, I listened…
Are you leaving now?
Has the story ended?
I was wrong,
I really thought I knew
Forgive the tears you’ll see
Before you go
Perhaps yours is the story
I don’t want to end
Perhaps
You are the jest I want
To be with, even if it hurts
Even when…